مقاله
انواع مقالات (اجتماعی.ورزشی.علمی.فرهنگی و....)
صفحات وبلاگ
آرشیو وبلاگ
نویسنده: امیر ناجی - یکشنبه ۱۳٩٠/۱۱/۱٦

امتیازی که آدمی از دیگر موجودات دارد نیروئی است که می تواند با استفاده از آن در امور جزئی و کلی قضاوت کند و نیک را از بد و زشت را از زیبا جدا سازد و هر کس با مراجعه به وجدان خود به این حقیقت می رسد.


تفاوت زندگی اجتماعی انسان با دیگر جانوران

امتیازی که آدمی از دیگر موجودات دارد نیروئی است که می تواند با استفاده از آن در امور جزئی و کلی قضاوت کند و نیک را از بد و زشت را از زیبا جدا سازد و هر کس با مراجعه به وجدان خود به این حقیقت می رسد. ولی نکته قابل توجه این جاست که آدمی قدرت بر قضاوت را وقتی دارا است که بتواند حقایق اشیاء را درک کند و با جستجو و آزمایش بتواند موجود مورد بحث را کاملا" بشناسد و در چنین موقع قضاوت عقل صحیح و قابل اجرا است ولی اگر عقل از درک حقیقت عاجز ماند و نتوانست به خصوصیات و شرایط موجودی پی در پی. در اینجا ناچار باید از نیرویی که خود سبب ایجاد آن شده و به مقام مزایا و جهات آن آگاهی دارد مدد گیرد و انسان موجود کاملی است که در میان سایر موجودات مزایای بی شعاری را داراست و بزرگترین و با ارزش ترین چیزی که موجب اهمیت و ارزش او شده نیروی اراده و اختیار اوست که می تواند ( بخودی خود ) کاری را تصمیم بگیرد و انجام دهد یا از انجام کاری خوداری کند و انسان دارای عقل و ادراکی است که می تواند با استفاده از آن بر قسمتی از مشکلات خویش فائق آید و نکته ی جالب توجه این جاست که چون عقل و شعور جانوران دیگر به پای انسان که اشرف مخلوقات می باشد نیست جانوران نمی توانند به خوبی درک کنند.

انسان دارای عقل و منطق و اندیشه و تدبر است با عقل و منطقی که خداوند بر انسانها نهاده مبی تواند به عبادت و راز و نیاز بپردازد و شاکر درگاه با عظمت او باشند.

در انسان ها رابطه ی صمیمی و عاطفی و دوستانه ای وجود دارد که حیوانات فاقد آن هستند و جانوران اگر احساس سرما کنند در پناهگاهی که خود ساخته اند پناه می گیرند و اگر احساس گرما کنند از جای گرم به جای سرد می روند بعضی از جانوران هم در فصل سرما یعنی زمستان به خواب عمیقی می روند که به این خواب خواب زمستانی می گویند ولی انسان ها به این شکل زندگی نمی کنند یک جانور برای بدست آوردن غذای خود حیوانات دیگری را شکار می کند به این ترتیب غذای خود را تهیه می کند. پس نتیجه می گیریم که تفاوت زندگی اجتماعی انسان با دیگر جانوران به کارها و اعمال آنها است و عقل  و تفکر و تدبری که خداوند در انسانها نهاده و آنان را اشرف مخلوقات نیز نام نهاده است و انسانها دارای ایمان و و اراده ی راسخ هستند.

الف: توانایی نطق بشر: بدیهی ترین تفاوت انسان با حیوان

اهمیت هر چیزی را می توان از جنبه های مختلفی بحث کرد. یکی از راههای کشف اهمیت یک مطلب این است که آن را در حالت فقدان آن بررسی کنیم. به راستی اگر انسانها نمی توانستند با هم صحبت کنند و یا ارتباط کلامی بین آنها مقدور نبود چه اتفاقی می افتاد.

شاید تصور این مطلب هم برای ما مشکل باشد. یعنی زبان و گفتار با زندگی انسانها عجین شده و آنچنان پیوند خورده که نمی توانیم حالت فقدان را برای آن بررسی کنیم.

انسان بودن با ناطق بودن عجین شده است و اولین تعاریفی که از انسان می شود به «حیوان ناطق» تعبیر می شود یعنی اگر جنبه نطق را از انسان برداریم فقط کلمه حیوان می ماند. البته ما این تعریف را از انسان قبول نداریم چون وی شعور و فهم دارد. بلکه صرفاً می خواهیم بگوییم در پیش پا افتاده ترین تعریفها از انسان از خصوصیت ناطق بودن وی صحبت شده است.

یکی از زیباترین خصوصیات انسانها تفکر و صحبت کردن است و همانطور که گفته شد این نیروی متمایز کننده انسان و حیوان می باشد.  ارزش و مقام سخن گفتن آنقدر زیاد است که خداوند در قرآن آن را بعد از آفرینش انسان، مهم ترین نعمت می شمرد. «الرحمن* علم القرآن* خلق الانسان* علمه البیان»(1)

خدای مهربان بر رسول خود محمد صلی الله علیه و آله وسلم قرآن را آموخت و انسان را آفرید و به وی نطق و بیان را تعلیم فرمود و همچنین پیامبر مکرم اسلام نیز زیبایی انسان را در زبان او می داند. «الجمال فی اللسان»(2)

سخن گفتن نعمت بسیار بزرگی است که عامل تفهیم و تفاه در زندگی اجتماعی آدمی است، هر چه اجتماع بزرگتر و روابط گسترده تر شود نیاز به خوب صبحت کردن و مقید به آداب گفتگو شدن بیشتر می شود. در جامعه کسانی موفق ترند که بهتر می توانند خواسته ها و نظریات خود را بیان کنند و یا خوب و فصیح و زیبا سخن گویند، خلاصه اینکه سخنوری هنری اجتماعی و نشان طرز تفکر و شخصیت انسان است.(3)

گفته شد انسانها از طریق زبان و کلام با یکدیگر در ارتباطند. همین که می توانند با هم صحبت کنند و می توانند با هم ارتباط برقرار کنند و می بینید وقتی زبان دو نفر یا دو ملت با هم متفاوت می شود ارتباطات چقدر کم می شود.

زبان و کلام وجه دیگری نیز دارد که اهمیت آن را بیشتر نمایان می کند. شاید بتوان گفت که زبان عضوی است که انسان بیشترین کنترل را می تواند در آن داشته باشد. یعنی عضوی است که انسان بیشترین اراده و اختیار را در آن دارا می باشد. ما بر کارکرد قلبمان تسلطی نداریم، بر رشد و سلامتی اعضای وجودمان آنچنان تسلطی نداریم اما زبان قابل کنترل ترین و در دسترس ترین عضو بدن انسان است و دنیای کلمات بیشترین امکان تصرف را برای انسان ایجاد می کند.

 

ب: نقش کلیدی زبان در ارتباط

اهمیت زبان و کلام در ارتباط از یک طرف و قدرت کنترل و تصرف انسان در آن نتیجه  ای دیگر را نیز حاصل می کند و آن اینکه زبان نقش اصلی و کلیدی را در ارتباطات دارد و عضوی است که بیشترین منافع مضرات در آن نهفته است.

زبان با تمام ارزش و اهمیتی که دارد اگر صاحبش آن را آزاد  بگذارد، عنانش را به دست عقل نسپارد و بی حساب سخن بگوید عضوی است مضر و خطرناک که  می تواند مفاسد زیادی ببار آورد و موجب هلاکت و تباهی صاحبش گردد.(4)

در این باره روایات بسیاری از اولیاء اسلام رسیده و در اینجا به ذکر یکی از آنها اکتفا می کنیم. حضرت علی علیه السلام می فرمایند:

«اللسان ان خلی عنه عقر(5)»

زبان همانند حیوان درنده ای است که اگر آزاد گذارده شود زخم می زند و مجروح می کند و مصیبت به بار می آورد. از لقمان حکیم نقل شده است که زبان را بهترین و بدترین عضو معرفی کرده است و در احادیث وارد شده است که خیر و شر انسان بسته به خیر و شر زبان است و بقیه اعضا با زبان خویش از زبان می خواهند که مایه سعادت آنها را فراهم کند نه شقاوت آنها را.

امام علی علیه السلام می فرمایند:

«أی شیء مما خلق الله أحسن؟ فقال: الکلام، فقیل: أی شیء مما خلق الله أقبح؟ قال: الکلام، ثم قال: بالکلام ابیضت الوجوه و بالکلام اسودت الوجوه»(6)؛

 کدام چیز بهترین و زشت ترین آفریده الهی است؟ حضرت فرمودند: کلام. با سخن گفتن سیمای انسانها سفید و  نورانی می شود و با صحبت کردن، چهره های آنان سیاه می گردد.

امام سجاد علیه السلام می فرمایند: زبان فرزند آدم همه روزه بر جوارح او مشرف می شود و می گوید: حالتان چطور است؟ جوارح می گویند: حال ما خوب است اگر تو ما را به حال خودمان بگذاری. و می گویند: تو را به خدا، تو را به خدا، به ما ظلم مکن. ای زبان اگر ما به بهشت جای گیریم از عنایت توست و اگر  به جهنم رویم از عداوت تو خواهد بود. سبب رستگاری و یا گرفتاری ما در روز قیامت توئی، تو می توانی با گفتن سخنان خوب ما را رستگار کنی و می توانی به تهمت زدن، غیبت کردن و دروغ گفتن ما را به عذابهای گوناگون گرفتار سازی. ای زبان از خدای قهار بترس و به ما رحم کن.(7)

زبان مفتاح هر چیز و هر شری می تواند باشد و انسانها بسته به میران کنترل و دقتی که بر زبان و کلامشان دارند با هم متفاوت می شوند.

 

 

کدهای اضافی کاربر :


فروشگاه اینترنتی پرداد سیستم خرید فروش قطعات جانبی شبکه لپ تاپ نوت بوک پرداخت آنلاین